شيخ محمد تقى از فرزندان او به شمار مىرود . محمد باقر مشهدى 1100 ه ق / 1688 م 1151 ه ق / 1738 م نواب معز الدوله ، دانشمند خان محمد باقر مشهدى در مشهد متولد شد . در همان شهر درس خواند و در عهد فرخ سير ( شاه ) به دهلى آمد . پادشاه او را دانشمند خان لقب داد . على اكبر ملاباشى برادر وى بود كه در لشكر نادر شاه خدمت مىكرد ، بنابراين پيامها به وسيلهء محمد باقر انجام مىگرفت . محمّد باقر ، در علوم مختلف تبحر داشت و دربارهء اطلاعات و سروده‌هاى فارسى او در « رياض الشعراء » بحث شده است . وى حدود سال 1151 ه ق وفات يافت . محمد باقر طباطبايى 1227 ه ق / 1812 م سيد محمد باقر طباطبايى اصفهانى در علوم و فنون اسلامى تبحر داشت و در فقه و ادبيات عرب بىنظير بود . عبد القادر بدايونى در داكا با او ملاقات كرده بود و در « روزنامه » از وى تعريف كرده است . وى شانزده ماه در داكا اقامت داشت ، تاريخ اقامت وى در داكا 10 ذيحجّه 1227 ه ق نوشته شده است . عبد الحى نام او را « باقر طباطبايى » نوشته است . ما از ترجمهء روزنامهء علم و عمل نام او را به دست آورديم . محمد باقر لكنهوى 1235 ه ق / 1819 م حكيم آقا باقر بن معالج خان كشميرى در عهد شجاع الدوله در فيض‌آباد زندگى مىكرد ، پدرش طبيب و معالج پادشاه دهلى بود . ملا احمد بهبهانى او را در سال 1222 ه ق در زمرهء علماى لكنهو به شمار آورده و نوشته است : « عالىجناب سلالة الاطياب ، عالم ، زاهد و متقى ، مسيح دوران ، جالينوس زمان آقا باقر مشهور به آقاى جى خلف مرحمت پناه معالج خان ، در فضل و كمال ، تواضع و فروتنى صاحب